When it's not okay to be yourself...

Ze had maar een paar uur geslapen en had een slecht gevoel en ze vroeg dit af of dit wederzijds was toen ze naar de persoon naast haar keek. Ze miste iets, wel, eigenlijk miste ze veel, maar waar ze het heel moeilijk mee had was dat Dieter nu al commentaar had op hoe ze zich gedroeg in bed. En dit terwijl ze zich nog serieus inhield in het begin, dit om hem niet direct weg te jagen en omdat ze toch wel verlangde naar een normale relatie na alle miserie met haar ex. De eerste keer dat ze met hem naar bed ging moest ze stil zijn  omdat hun roommate thuis was en in de kamer boven hen sliep. Nu gaf ze toe dat ze nogal luid was in bed, ze deed dit niet bewust ofzo, dit was gewoon zo en ze kon haar ook heel moeilijk stil houden, dus om haar stil te houden beet ze op een bepaald moment in zijn schouder... Hij trok echter vlug zijn schouder weg en veranderde van positie waardoor ze wist dat hij daar niet bepaald van hield. Volgende op de verandering van positie zei hij echter iets wat haar echt raakte, hij zei namelijk het volgende "gij hebt wel een paar rare trekjes he..." Het was niet slecht bedoeld, maar ze was hier nogal gevoelig aan... En als hij dat al zo raar vond, wat zou hij dan wel niet van de rest denken. Op dat moment wist ze dat ze het hier nooit echt met hem over zou kunnen hebben, maar ze legde zich hier bij neer, ze had er al enigszins rekening mee gehouden dat ze dit in een normale relatie niet zou kunnen hebben...

Vannacht echter was hun roommate weg en hadden ze het huis voor hun alleen... Ze voelde echter dat toen hij zijn vingers door haar haar haalde en zij zijn vingers wou kussen hij zijn handen wegtrok... En toen ze naar hem keek, kon ze zien dat hij schrik had dat ze hem wou bijten. Alhoewel ze dit totaal niet van plan was geweest. In bed ging het niet echt vlotter die nacht... Hij vroeg verschillende keren van stiller te zijn en stopte daardoor ook verschillende keren effe... Wat ze verschrikkelijk frustrerend vond, want dat was niet zo vanzelfsprekend, ze maakte juist meer lawaai naarmate ze meer genoot van de seks... En nu de roommate weg was, maakte hij zich zorgen over de buren, dus blijkbaar zou er niet echt een moment komen dat ze wel zichzelf kon zijn in bed en stoorde hij zich echt aan het lawaai. Stoorde hij zich dus met andere woorden aan haar in bed. Ze was dan ook totaal niet klaar gekomen die nacht en had amper geslapen. Iemand vinden die haar accepteerde zoals ze echt was bleek enorm moeilijk te zijn en ze voelde zich enorm eenzaam ook al lag Dieter op amper tien centimeter afstand van haar.

Toen hij 's ochtends vertrok naar zijn werk, was het afscheid raar en onwennig. Ze gaf hem een kus op de kaak, waarna ze nog lang lag te piekeren in bed. Kon ze dan helemaal niet meer haarzelf zijn? Moest ze dan echt alles veranderen? Zo zou het op de duur meer een acteerstukje worden, dan iets waar ze echt nog van genoot...

Ze kon het niet helpen, maar op dat moment miste ze, niet zozeer haar ex zelf, maar de passie die er tussen hun was. Hoe ze op die zeldzame momenten compleet zichzelf kon zijn bij hem en daar niet raar voor werd bekeken... Integendeel... Hoe ze zich soms zo mooi en compleet voelde... wat in schril contrast stond, met hoe onzeker en hoe slecht ze zich in haar vel voelde toen ze uit bed kroop en een douche nam.

A kiss with a fist...

Heard this song on the radio today and it made me think... About my past relationships... And about relationships in general... Especially this verse struck me...

You hit me once, I hit you back

You gave a kick, I gave a slap

You smashed a plate over my head,

 Then I set fire to our bed...

But is a kiss with a fist really better then none?

 
That's the question, isn't it? And I'm totally lost when it comes to the answer...
Is it really better? It can't be healthy to live like that, can it?
My head says you're better off alone in a situation like that, but my heart seems to disagree and usually wins in situations like that.
We all had at least one relationship like that. Not necessarily real violence, but you know what I mean...
And to be honest, those are usual the most passionate relationships as well...




For people who aren't familiar with the song in question, you can listen to it here:

A world of fantasy

For all those who blamed me for living in a fantasy!

Daydream: An unusual dinner...

Heb dus zoals beloofd gezocht naar de dagdroom waarover ik het had tijdens mijn vorige post, "the wind underneath my skirt". Heb behoorlijk wat moeten zoeken, had hem iets te goed willen verbergen bij het opslaan en verwhillende mappen gecreëerd om mensen te misleiden in case er iemand op mijn laptop zou rondsnuffelen. Ik heb dit verhaaltje ongeveer 2 jaar geleden neergeschreven voor mijn toenmalige vriendje,  die er nieuwsgierig naar was geworden, nadat ik via msn reeds kort over mijn dagdroom had verteld. Hoe dan ook, vond ik hetzelf heel leuk om dit nu nog eens terug te lezen, zeker omdat dit nog maar het prille begin was van wat later een heel hartstochtelijke relatie zou worden. 

Hieronder dus mijn dagdroom. 

...

Ze ging binnen, en koos een zeteltje uit in de bar. Ze had de dresscode toch tamelijk goed gevolgd. Hij had om een rokje of kleedje gevraagd… en ze had een zwart rokje uitgekozen met daaronder stay up nylonkousen en botjes. En daarboven had ze een t-shirt met een toch tamelijk diep uitgesneden decolleté.

In afwachting van zijn aankomst bekeek ze al een vluchtig de menukaart. Het was niet zo dat het de eerste keer was dat ze ging gaan eten met een man, maar na zijn smsje was ze toch wel iets nerveuzer. Na enkele minuten voelde ze een hand op haar schouder, gevolgd door een kus van hem. Hij keek haar nieuwsgierig aan, hij had haar alleen nog maar in een broek en dikke trui gezien. Haar nieuwe kledij leek hem wel enigszins te bevallen en hij lachte goedkeurend.  Zijzelf vond het ook wel spannend zo, alhoewel ze zich in een broek veel minder bekeken voelde…

Eerst bestelden ze wat om te drinken en babbelden ze wat. Hij praatte over zijn werk, zij over school… en koetjes en kalfjes. Het was heel gezellig en de tijd vloog.

Na een tijdje schoof hij een papiertje naar haar toe. Discreet las ze het: “ Je ziet er leuk uit… ga nu naar het toilet, doe je slipje uit, kom terug en geef het dan aan mij.” Ze voelde dat ze spontaan begon te blozen en  vragend keek ze op van het papiertje, niet goed wetend of hij een grapje maakte of serieus was. Aan zijn gezicht was echter te zien dat hij wel degelijk serieus was. Dus ging ze naar de toiletten, en eens daar, deed ze vlug haar slipje uit en probeerde het zo goed mogelijk in haar jaszak te steken, zodanig dat het niet meer te zien was.

Eens de opdracht uitgevoerd keerde ze terug naar hun tafel en overhandigde de slip onder tafel. Ze zag hem een nieuwsgierige blik op haar ondergoed werpen voor hij het opbergde in de papieren zak naast hem. 

Na de kaart verder bestudeerd te hebben en eten te besteld hebben bij de kelner, ging het gesprek terug verder…  Nu was het wel iets moeilijker om haar gedachten bij het gesprek te houden. Voordat het eten er was, schoof hij echter opnieuw iets naar haar toe. Dit keer was het het zakje dat ze al naast hem had zien staan. Hij vertelde haar met een ontdeugende lach dat ze best opnieuw naar de toiletten zou gaan om de volgende opdracht uit te voeren, de instructies zitten in het zakje.

Dus begaf ze zich opnieuw naar de toiletten, ze had het gevoel dat het personeel haar maar raar aankeek. Waarschijnlijk omdat ze nog maar net van daar kwam, of misschien vonden ze hen zowiezo een raar stel. De man bij haar aan tafel was duidelijk een pak ouder dan zijzelf…

Nieuwschierig opende ze het zakje en las eerst het briefje. “Met dit aan zal je er nog beter aan zien… en inderdaad zonder slipje..kan niet wachten” Ze haalde het pakketje uit het zakje. Het waren nylons, maar geen stay ups, er zaten jarretellen bij. De nylons zelf zagen er ook enigszins anders uit, er zaten overal precies kleine gaatjes in… Na een tijdje te sukkelen met de sluitingen had ze ze aan. Ze had alleen schrik dat het personeel de switch zou merken, deze verschilden duidelijk van kleur met haar nylons. Met een bang hartje, stapte ze zo onopvallend mogelijk terug naar haar tafel.   Toen ze zich wou zetten, stelde hij zich recht, kwam dicht tegen haar staan, vertelde haar dat ze wanneer ze ging zitten haar rok moest optillen zodanig dat haar billen de zetel raakten. Hij gaf haar een kus en keerde daarna terug naar zijn plaats. De zetel voelde koud aan, en zo zonder slip, werd dat gevoel alleen nog maar versterkt. Ze voelde hoe ze lichtjes opgewonden begon te worden. Ze had wel schrik dat de zetel nat zou worden zo en voelde zich plots nogal naakt en kwetsbaar in die positie.

Ondertussen kwamen de kelners met hun eten.  Het was heel mooi gepresenteerd en smaakte daarenboven ook nog eens lekker. Zelf de wijn smaakte haar, en dat wou wat zeggen want zij was geen echte wijndrinker, de meeste wijnen lustte ze niet.

Nadat hun borden en haar glas wijn leeg waren, herhaalde zich het ritueel dat ondertussen al enigszins vertrouwd aanvoelde. Toen ze dus voor de derde keer naar het toilet ging en het zakje opende, begon haar hart al sneller te kloppen. Ze las de tekst die ditmaal op het zakje zelf geschreven was: “Helemaal stout…Neem je tijd (heb btw het kleinste maatje gekocht!) eventueel even in je mondje nat maken… Dit zou super erotisch moeten aanvoelen wanneer je stapt en of neerzit… Ik zie je graag toekomen!” Ze hoefde ditmaal zelf niet eerst te kijken om te weten wat er in de zak zat. Voorzichtig haalde ze een voorwerp te voorschijn uit het zakje, en haar vermoeden werd direct bevestigd… ze zag een buttplugje, dat gelukkig niet al te groot was.

Neem je tijd… als ze te lang wegbleef zou het personeel waarschijnlijk achterdochtig worden, als ze dat niet al waren. En natuurlijk had ze geen glijmiddel bij zich… Voorzichtig nam ze de buttplug eerst in haar mond, het beetje nat makend met haar tong. Vervolgens probeerde ze de buttplug voorzichtig beetje bij beetje in te brengen. Ze was dit niet gewend en het kostte haar dus wel wat moeite. Eerst deed het wel wat pijn, maar ze wou niet te veel tijd verliezen en ging dus terug naar de zaal.

Bij iedere stap die ze zette voelde ze de plug, doordat ze geen slip meer aanhad, had ze wel schrik dat hij er uit zou vallen. Gelukkig bleef het zitten, ze stapte echter veel trager en voelde af en toe met haar hand of hij er nog zat. Terug bij hun tafel aangekomen zette ze zich neer in de zetel, zoals de vorige keer, zodat haar billen de zetel raakten. De zetel duwde de plug nog dieper, waardoor ze even naar adem snakte.

Toen ze net gewend aan het raken was aan het gevoel, stelde hij voor om naar de fototentoonstelling op de bovenverdieping te gaan kijken.  Alhoewel dit betekende dat ze zo een trap zou op moeten lopen, protesteerde ze niet en volgde hem. Dit bleek echter geen makkelijke taak met de plug. Als stappen al moeilijk was, dan was een trap beklimmen dit zeker. Tijdens het beklimmen van de trap hield ze voorzichtig haar hand tegen haar rokje om te verhinderen dat de plug er uit zou vallen. Op een bepaalde manier wond zo te moeten rondlopen haar wel op, alhoewel ze het ook wel beetje vernederend vond en schrik had dat iedereen het kon zien aan haar stappen.

Eens in de fotogalerij beland, keek ze even vluchtig rond. De foto’s waren niet lelijk, maar ook niet om te zeggen zo fantastisch.  Ze had nog maar net de eerste foto in detail bekeken toen ze een hand op haar achterste voelde en zich realiseerde dat ze niet naar hier waren gekomen om naar de foto’s te kijken. Buiten hen beiden was er geen andere ziel te bekennen. Al vlug voelde ze zijn andere hand onder haar rok naar haar kutje glijden. Ze voelde hoe een vinger van hem naar binnengleed. Het was pas bij zijn aanraking dat ze merkte hoe nat ze was geworden. 

Zijn andere hand duwde stevig tegen de plug zodat hij er niet uit zou vallen terwijl hij haar vingerde. Dit wond haar alleen nog maar meer op, het duurde dan ook niet lang voor ze elkaar hartstochtelijk kusten.

Het was ondertussen wel al behoorlijk laat geworden, en haar laatste trein zou bijna vertrekken. Hij bood echter aan om haar thuis af te zetten. Zij was ondertussen zo geil dat ze dat aanbod graag aannam… Ze mocht echter op weg naar de parking de plug niet uitnemen, gelukkig was die niet al te ver stappen.

... 

The wind underneath my skirt

Het alarm van de wekker ging weer veel te vroeg af. Half slapend en na een poging of drie lukte het om de juiste knop te vinden en hem uit te schakelen. Het opstaan ging ontzettend moeizaam die dag... De avond ervoor had ik tijdens de training een serieuze schop net onder de gordel binnen gekregen. We mogen niet onder de gordel schoppen maar het was een nieuw lid, die zijn bewegingen nog niet helemaal onder controle had en daarenboven nog eens 2 keer zoveel woog. Ik vecht liever tegen een zwarte gordel dan tegen een beginneling.

Maar die ochtend voelde ik het dus nog steeds. De pyjama die ik had aangetrokken was zijdezacht, maar bij elke stap die ik zette, voelde ik de stof langs de huid schuren. Ik had de avond ervoor mijn favoriete jeans klaargelegd, die een soort van tweede huid vormde en overal heel mooi aanspant. Niet de meest comfortabele broek, maar ik vind dat die mijn heupen en achterwerk mooi accentueert. Die ochtend deed het echter veel pijn wanneer ik bewoog in die jeans. Dus besloot ik van de jeans uit te trekken en van look te veranderen voor die dag. Ik besloot om voor de verandering eens een mantelpakje aan te trekken. Een rokje zou waarschijnlijk een stuk minder pijnlijk aanvoelen onder de huidige omstandigheden. Ik trok het mantelpakje aan, checkte in de spiegel of het wel goed zat, want niks zo belachelijk als een mantelpakje dat verkeerd zit vanachter... Nu nog de nylonkousen eronder en het plaatje was af. Het was wel grappig om mijzelf zo te zien in de spiegel. Buiten voor speciale gelegenheden of als 1 van mijn vriendinnen mij weer eens probeert te koppelen aan één of andere gast, draag ik normaal altijd een jeans, t-shirt  en sneakers.

En alhoewel het nu vooral uit noodzaak was, vond ik het wel iets hebben. Ik zag er plots een stuk volwassener uit  met het mantelpakje, de nylonkousen en de zwarte damesschoenen eronder. Bij het stappen voelde het zelfs met de nylonkousen nog steeds gevoelig aan. Het waren nylonkousen uit 1 stuk en zelfs de lichte wrijving van deze kousen voelde nu vervelend pijnlijk aan. Dus toen deed ik iets dat ik normaal gezien niet doe, toch niet wanneer ik naar school of mijn werk ga... Thuis is iets anders. ;-)

Ik deed de nylonkousen terug uit en trok mijn slipje ook uit. Daarna deed ik de damesschoentjes terug aan. De rok van het mantelpakje komt tot net boven mijn knie dus deze was lang genoeg om zo mee over straat te lopen. En het voelde inderdaad een stuk aangenamer aan bij het stappen.

Het omkleden had er voor gezorgd dat het ondertussen behoorlijk laat was en ik mijn trein dreigde te missen. Ik haastte mijzelf de trap af. Onmiddellijk werd mij duidelijk hoe onwennig en wankel ik op mijn benen stond met hakken, want ik plaatste mijn voet verkeerd op 1 van de treden en viel bijna. Gelukkig kon ik mij nog net op tijd vasthouden aan de reling.

Moest lomp zijn een kunst zijn dan heb ik deze toch wel verheven tot een niveau dat de perfectie benadert. Of nog beter, moest dit een betaalde functie zijn, was ik waarschijnlijk 1 van de rijkste personen van Gent. Dat zou pas fantastisch zijn, dan kon ik mijn huidige bijbaantje opzeggen en moest ik niet langer het openbaar vervoer naar school nemen...

Dit geheel terzijde. Uiteindelijk ben ik dan toch net op tijd klaar geraakt en kon ik gelukkig nog meerijden naar het station met mijn ma haar vriend, G. . Alhoewel die nogal ongeduldig en ontevreden keek toen ik de deur van de auto opende om in te stappen.
Toen ik op de passagierszetel van de auto plaatsnam schrok ik er wel even van hoe koud het leer van de zetel aanvoelde.

Dit alles deed mij effe terugdenken aan een dagdroom die ik ooit heb gehad en toen heb neergeschreven. Deze ging over een date met een knappe man die zich afspeelde in een restaurant niet ver van de luchthaven van zaventem. Als ik deze nog terugvind, zal ik deze ook eens posten, maar ergens gedurende die date had de heer in kwestie mij een papiertje overhandigd met de vraag om even naar het toilet te gaan, haar slip uit te doen en deze aan hem te overhandigen. Ik had hier dus wel al eens over gefantaseerd... Maar ik ben nog nooit bewust en volledig uit mijzelf, zonder dat iemand daar naar vroeg, zo de deur uit gegaan. En al helemaal niet om gewoon naar school te gaan, want daar is echt niemand, maar dan ook niemand, op wie ik indruk zou willen maken. De jongens uit mijn klas zijn allemaal nogal onvolwassen en spreken mij niet in het minst aan. Ikzelf val meestal op iets oudere jongens dan mijn leeftijdgenootjes.

Daarnaast deed het mij natuurlijk ook wel denken aan die scène uit de naar het boek genoemde film  "Histoire d'O". Voor de personen die deze film nog nooit hebben gezien, de bewuste scène speelt zich af helemaal in het begin van de film. O bevindt zich met haar geliefde, Rene, in een taxi als deze haar plotseling beveelt haar ondergoed uit te doen en de bandjes van haar bh kapot snijdt. 'Histoire d'O' is een erotische film over de liefde, dominantie en onderwerping die naar mijn bescheiding mening zeker het kijken waard is. Niet omwille van de erotische aard, maar eerder omwille van de psychologische transformatie, ikzelf heb deze film namelijk voor het eerst gezien toen ik mijzelf ook op een keerpunt in mijn leven bevond. Maar dat is voor een ander verhaal, want nu ben ik serieus aan het afwijken.

Maar om dus terug ter zake te komen, aan deze zaken moest ik dus plotseling denken toen mijn dijen in aanraking kwamen met het koude leer van de stoel. Ik hoorde dan ook geen woord van wat G. allemaal vertelde en de toon was hiermee onmiddellijk gezet voor de rest van de dag. Eens gearriveerd aan het treinstation was ik wel blij dat het behoorlijk zacht was voor de tijd van het jaar. Het was wel fris, maar gelukkig vroor het nog niet.

Terwijl ik op de trein stond te wachten, werd ik mij pas terdege bewust van het feit dat ik volledig naakt was onder mijn rok. Er stond een lichte bries en ik voelde de wind onder mijn rokje mijn vagina strelen.
En desondanks de koude was dit wel een fijn gevoel.

(wordt vervolgd) 

Destructive love...

Loving you nearly killed me... I had to get away for both of our sakes...

You remember those days when we were still just friends and we were talking on msn, and you told me about all the stuff you do, the games you play and all the girls you see... I told you that if you weren't careful, some day you'd piss off the wrong girl and you'd end up with a knife in your back...
I don't wanna end up being that girl. I don't wanna end up as a bitter woman, hating you for the rest of my life. I never imagined we'd get so lost one day..

This was the only way to keep that from happening...

But part of me will always love you no matter what you do to me or how mean you are, can't seem to stop love you... I really do hate that I love you.

But I rather love the memory, then hate the man.

Sometimes all that's left to do is letting go...